Epichlorohydryna to jedna z najbardziej niebezpiecznych substancji stosowanych w przemyśle chemicznym. Jest rakotwórcza, mutagenna i silnie żrąca. Sprawdź, jak chronić pracowników.

Epichlorohydryna – wyjątkowo reaktywna i rakotwórcza substancja w środowisku pracy

Epichlorohydryna (ECH, CAS 106-89-8) to bezbarwna, lotna ciecz o ostrym, drażniącym zapachu. Stosowana jest w produkcji żywic epoksydowych, elastomerów, glikoli oraz w branżach papierniczej i farmaceutycznej. Jest substancją rakotwórczą kategorii 1B, mutagenną, żrącą i łatwopalną.

W warunkach pracy narażenie następuje głównie podczas procesów syntezy, magazynowania, przelewania oraz czyszczenia instalacji.

Główne zagrożenia zdrowotne

Ostre skutki narażenia

• silne podrażnienie oczu, nosa, gardła,
• kaszel, duszność, ból w klatce piersiowej,
• oparzenia skóry i błon śluzowych,
• bóle głowy, nudności, zaburzenia równowagi,
• ryzyko obrzęku płuc przy wysokim stężeniu.

Przewlekłe skutki narażenia

1. rak jamy nosowej i górnych dróg oddechowych,
2. działanie mutagenne na komórki,
3. przewlekłe uszkodzenia wątroby i nerek,
4. zaburzenia funkcji układu nerwowego,
5. przewlekłe zapalenie skóry, alergie kontaktowe.

Epichlorohydryna łatwo przenika przez skórę, co zwiększa całkowite obciążenie organizmu.

Drogi narażenia pracowników

Wdychanie par

Najważniejsza droga ekspozycji – ECH ma wysoką lotność, a opary działają silnie drażniąco i toksycznie.

Kontakt ze skórą

Powoduje oparzenia chemiczne, stany zapalne i może wchłaniać się transdermalnie.

Kontakt z oczami

Grozi ciężkimi uszkodzeniami, owrzodzeniem i utratą widzenia.

Połknięcie

Mało prawdopodobne, ale ekstremalnie niebezpieczne.

Obowiązki pracodawcy

Pracodawca musi:

• przeprowadzić ocenę ryzyka dla substancji CMR,
• utrzymywać narażenie na jak najniższym poziomie technicznie osiągalnym,
• zapewnić hermetyzację procesów i skuteczną wentylację,
• prowadzić pomiar stężeń zgodnie z rozporządzeniem,
• stosować NDS (typowo 0,5–1 ppm, wg aktualnych przepisów krajowych i unijnych),
• prowadzić rejestr pracowników narażonych na CMR,
• kierować pracowników na profilaktyczne badania lekarskie,
• wprowadzić procedury awaryjne i instrukcje stanowiskowe,
• przeszkolić pracowników w zakresie zagrożeń chemicznych i pierwszej pomocy.

Środki ochrony indywidualnej i organizacyjnej

Ochrona techniczna

• praca w instalacjach zamkniętych,
• odciąg miejscowy i wentylacja ogólna,
• detekcja stężeń i systemy alarmowe,
• zabezpieczenie przed wyciekiem i rozbryzgami.

Ochrona indywidualna

Drogi oddechowe:

• maska pełnotwarzowa lub półmaska z filtrem A-P3,
• przy awarii – aparat izolujący.

Skóra:

• rękawice chemoodporne (butyl, neopren, Viton),
• odzież chemoodporna, fartuchy, kombinezony.

Oczy i twarz:

• szczelne gogle chemiczne,
• przyłbica przy wysokim ryzyku rozbryzgów.

Organizacja pracy

• ograniczenie liczby osób w strefach zagrożenia,
• zakaz jedzenia i picia w obszarze pracy,
• szybka zmiana skażonej odzieży,
• dostęp do pryszniców bezpieczeństwa i płukanek do oczu.