Ocena ryzyka dla EtO bardzo często istnieje tylko na papierze. Ten artykuł pokazuje, dlaczego ORZ oparta na NDS nie chroni pracowników ani pracodawcy.

Dlaczego ORZ dla EtO jest jednym z najsłabszych punktów systemu BHP

Tlenek etylenu obnaża wszystkie słabości klasycznej ORZ:

• tabelaryczność,
• koncentrację na normach,
• brak scenariuszy awaryjnych,
• oderwanie od realnych decyzji.

ORZ ma sens tylko wtedy, gdy odpowiada na pytanie: co robimy, gdy coś pójdzie nie tak.

EtO jako czynnik bez bezpiecznego poziomu

EtO:

• nie ma progu bezpieczeństwa,
• działa kumulatywnie,
• powoduje skutki odległe w czasie.

To oznacza, że każda ekspozycja ma znaczenie, nawet jeśli „mieści się w normie”.

Co MUSI zawierać ORZ dla EtO

Analiza scenariuszy

ORZ musi opisywać:

• wyciek,
• awarię detekcji,
• błąd operatora,
• brak wentylacji,
• prace serwisowe.

Bez tego ORZ jest fikcją.

Skutki opóźnienia decyzji

Każdy scenariusz powinien zawierać:

• czas reakcji,
• konsekwencje zdrowotne,
• konsekwencje prawne.

Najczęstsze błędy w ORZ dla EtO

1. Oparcie ryzyka wyłącznie na NDS.
2. Brak scenariuszy awaryjnych.
3. Brak procedury STOP WORK.
4. Brak odpowiedzialności.
5. Traktowanie PPE jako redukcji ryzyka do „akceptowalnego”.

ORZ jako dowód po incydencie

Po zdarzeniu ORZ jest analizowana jako:

• dokument decyzyjny,
• dowód staranności,
• punkt odniesienia dla odpowiedzialności.

Jeśli ORZ nie opisuje realnych działań – nie broni nikogo.